Banka tarafından gönderilen kredi kartını teslim almayan fakat yıllık üyelik aidatının birikmesi ile borcun yansıtılması sonucu mağdur olan bir vatandaşın neredeyse 21 yıl önce başlayan hukuk sürecine değinmek gerekiyor.
Bankaların kredi kartı dayatması sonucu mağdur olan vatandaşların sayısı gün geçtikçe artarken banka tarafından teslim alınmayan kredi kartının ve bu karta ait üyelik borcunun birikerek kartı kullanmayan bir vatandaşa yüklenmesi sonucu dava konusu olmuş ve vatandaş kredi kartı sözleşmesine imza atmadığını ve kartı teslim almadığını kanıtlamak üzere mücadele vermiştir. Tüketici Mahkemesi’ne konu alan ve bozmaya uyularak verilen karar ile banka temyiz gitmiştir.
Vatandaşın, bankaya borcu bulunmadığının tespitine ve haksız fiil nedeniyle meydana gelen manevi zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Banka ise, davacının manevi tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, ayrıca kredi kartı sözleşmesine ilişkin suç duyurusunda bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir
Mahkeme tarafından, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu ile, vatandaşın kredi kartı sözleşmesine imza atmadığını bu sebeple borçtan sorumlu olmayacağına ve kredi kartı üyelik sözleşmesinin iptaline karar verilmiştir. Öte yandan manevi tazminat talebi reddedilmiştir.
Davalı tarafın temyiz ettiği dosyanın sonucu olarak, Yargıtay bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin (bankanın) bütün temyiz itirazları yerinde değildir, diyerek hükmün onanmasına karar vermiştir.
İlgili davanın içtihat kararına aşağıda yer alan hukuk dairesi ve karar numaralarından ulaşabilirsiniz.
11. Hukuk Dairesi 2020/3900 E. , 2021/4088 K
